|
محبت و امید
با عرض سلام خدمت تمامی دوستان گل محبت. پیشاپیش سال 86 رو به همه شما مهربونای گل تبریک می گم و امیدوارم که سالی پربار تر از قبل رو تجربه کنید. جا داره از تمامی عزیزانی که نسبت به من لطف دارن و با سخنان ارزندشون محبت رو یاری می کنن تشکر کنم. ایام عید فرصت خوبی بود تا با دوستان دیداری دوباره کنیم.در این بین ما هم بی نصیب نبودیم.صحبت های جالبی شنیدم و نتیجه های زیبایی از اونا گرفتم که این هفته یکی از اونا رو براتون می زارم. یکی از بزرگترین معضلاتی که ما با اون دست و پنجه نرم می کنیم نداشتن امیده.اگه دقت کرده باشید از هر ده نفر معمولا 7 تا 8 نفر آنچنان امیدی ندارند.از نشانه های بارز نداشتن امید عدم تصمیم گیری های قاطع در افراده که متاسفانه این مساله در خیلی ها وجود داره.ولی چرا امید نداریم؟ یکی از دلایل مهم اینه که ما در گذشته یا حال زندگی می کنیم،یا بیش از حد با خاطرات خوشیم یا اونقدر سرگرم حال هستیم که دچار روزمرگی می شیم. ولی آیا تا به حال از خودتون پرسیدید که راه حل چیه؟ اولین قدم داشتن هدف و دست کم زیر سر داشتن راههاییه که به وسیله اونا موفقیت بیشتری نصیبتون می شه.مثل آرزو ها. دوم باور خودمونه.چرا باید خودمون رو فردی عادی تلقی کنیم و وقتی حرف از انجام کاری مهم پیش بیاد بگیم من و از این حرفا یا از ما که گذشت و ... .باید این رو به خودمون بقبولونیم که انسان برترین موجوده و توانایی انجام هر کاری رو داره،حتی در سخت ترین شرایط. در کل می شه نتیجه گرفت که باید از گذشته عبرت گرفت،در حال زندگی کرد و برای آینده برنامه ریزی کرد. این بهترین راه برای رهایی از سردرگمی و موفقیت در آیندس. امیدوارم که از محبت این هفته استفاده کافی رو کرده باشین. با آرزوی شادکامی و سرزندگی برای شما عزیزان. یا علی. |+| نوشته شده توسط پدرام در جمعه سوم فروردین 1386 و ساعت  |
درباره وبلاگ
 ورود شما را به کلبه محبت خوش آمد میگوییم.
اینجا جاییست برای ارتباط صمیمی تر با جوانان. و مسایلی در آن مطرح میشود که حقیقتا یک جوان ایرانی باید بداند. بر روی تک تک کلمات و جملات دقت به عمل میآید و کوچکترین حرفی با استدلال و تحقیق همراه است. امیدوارم شایستگی این را داشته باشیم که معتمد و یاور جوانان پاک ضمیر و عزیز ایرانی باشیم. |
